Op 14 oktober 2006 houdt CD&V een debat rond het leerzorgkader. Hiermee sluiten ze hun ronde van Vlaanderen af.

Na een presentatie van Dhr. Tersago volgt een debat met o.a. Dhr. Casaer (VSKBuO), Dhr. Koppen (Vakbond), Dhr. Jonniaux (VCLB) en Mevr. Vanbael (Gezin & Handicap). Moderator is Dhr. Tegenbos, redacteur bij De Standaard.

Enkele beschouwingen over dit debat:

• Dhr. Tersago belichtte vooral de pijnpunten in de voorstellen van de minister. Over de talrijke positieve elementen die in de voorstellen van de minister te vinden zijn, was bitter weinig te horen.
• Dhr. Tegenbos moest regelmatig de onderwijsvertegenwoordigers aanzetten tot meer ambitie: "Plus est en vous !!". Hij greep ook terug naar de wet van Romein, of de wet van de Remmende Voorsprong: Ons buitengewoon onderwijs was in de beginjaren zo vooruitstrevend en goed, dat we verzuimen om verder te kijken en andere evoluties geen kans geven. Het onderwijs in het buitenland heeft ons daardoor op tal van punten ingehaald.
• Dhr. Koppen houdt duidelijk vast aan de visie dat een enkele leerkracht moet kunnen dwarsliggen rond een mogelijke inschrijving van een leerling op leerzorgniveau III. Voor de vakbond gaat de mening van een individuele leerkracht dus boven het belang van een leerling met een specifieke zorgnood, zelfs al kan deze leerling wel bij collega-leerkrachten zinvol evolueren.
• CD&V zelf pleit voor de autonomie van de school. Kathleen Helsen: "Conceptueel zijn we voor het leerzorgkader. Maar is elke school in staat om aangepast onderwijs te bieden aan elk kind?" De haalbaarheid wordt financieel bekeken: "Momenteel is het koffiedik kijken welke financiële middelen vrij worden gemaakt". Ook wordt terecht opgemerkt dat andere beleidsdomeinen moeten meewerken om een maximaal recht op onderwijs te bekomen.
• Luc Anthonis, ouder van een kind met leerproblemen: "Ik sta 100% achter het buitengewoon onderwijs. Voor veel kinderen is het een zeer goede oplossing, maar voor onze zoon bleek het nit de beste keuze. Hij heeft prikkels en uitdagingen gemist die dinderen in het geowon onderwijs wel krijgen. (...) Een positieve aanpak van leerkrachten kan wonderen verrichten. Het onderwijs moet openstaan voor kinderen met een leerstoornis."
• Filip Verstraete, dove ouder en vader van 3 dove kinderen: "Ik ben erg tevreden over het systeem van de Dovenschool. Alle diensten zijn gecentraliseerd en je wordt als ouder nauw betrokken bij de werking. In het gewoon onderwijs ligt dat anders. Daar voel ik me vaak coördinator. Ook ben ik bezorgd dat kinderen het sociaal moeilijk krijgen als ze onmiddellijk geïtegreerd worden in het gewoon onderwijs. Ik vind het belangrijk dat ze in het buitengewoon onderwijs contact hebben met andere dove kinderen."
• Xavier Van Dessel, werkgroep ION-ouders: "Een klasleerkracht moet geen specialist worden in elke leerstoornis. Wel vraagt het een attitudewijziging: leerkrachten moeten hun beperkte kennis en ervaring rond specifieke problemen aanvaarden. In en buiten de klas moeten ze zich laten bijstaan door externen, bv. leerkrachten uit het buitengewoon onderwijs."