Geschiedenis van het ION-project

Sinds een dertigtal jaar kunnen kinderen met een handicap terecht in het buitengewoon onderwijs. Dit is opgedeeld in 8 types, in functie van het probleem, de handicap van het kind (overzicht van de types).

Het aantal leerlingen in het buitengewoon onderwijs heeft een hele vlucht genomen. Dit betekent dat de kost voor het buitengewoon onderwijs tevens sterk gestegen is. De beleidsmakers zagen dit met lede ogen aan. Men stelde vast dat meer en meer scholen de weg vonden naar de doorverwijzing om zwakkere leerlingen via het buitengewoon onderwijs vooruit te helpen, zelfs al zouden deze gewone scholen het mits enige inspanning zelf hebben kunnen oplossen. Er moest dus aan de basis iets veranderen zodat scholen beter gewapend zijn om 'probleemkinderen' op te vangen in plaats van ze door te sturen. De oplossing lag voor de hand: het buitengewoon onderwijs moet het gewone onderwijs te hulp komen.

GON (Geïntegreerd onderwijs) is daar een voorbeeld van. Het bestaat nu 25 jaar. Dit is slechts 1 vorm van samenwerking. En deze is dan nog beperkt tot bepaalde types en maximaal voor een beperkt aantal jaar.

Maar er moest meer komen. Om te bewijzen op het veld dat actieve samenwerking echt kan lukken werd het ION-project opgezet. Men koos bewust voor de "moeilijkste" doelgroep: de kinderen met een mentale achterstand en dan wel de matig tot zware (type 2). Met een kleine groep kinderen (een vijftal) werd een vijftal jaar geleden gestart. Leerkrachten uit het buitengewoon onderwijs werden ingeschakeld in de gewone school om de leerkracht te ondersteunen bij het inclusief onderwijs voor deze kinderen.

Stelselmatig werd dit leerlingenaantal uitgebreid. Sinds 12 december 2003 werd dit project door een besluit van de Vlaamse regering vastgelegd en is dus het experimentele stadium ontgroeid.

In het schooljaar 2004-2005 zijn er 50 projecten beschikbaar en die zijn allen ingevuld.

Terug